กกหู
กกหู หมายถึง บริเวณซอกด้านหลังใบหูที่ต่อกับศีรษะ เช่น เขาถูกชกที่กกหูจนเซไปปะทะผนัง. คำว่า กก ในกกหู น่าจะหมายถึง โคน. กกหู คือ โคนหู
ปัจจุบัน คนกรุงเทพฯ ทั่วไปรู้จักกันแต่ กกหู กกอื่น ๆ อาจใช้พูดกันบ้างในบางท้องถิ่น อย่างคำว่า กกเสา แปลว่า โคนเสา เช่น แม่ให้ลูกแยกกันไปนั่งอ่านหนังสือที่กกเสาคนละกก
ในอักขราภิธานศรับท์ ให้ความหมายว่า กกไม้ คือ โคนต้นไม้. กกขา คือ ต้นขา
ภาษาไทที่พูดกันนอกประเทศไทยหลายภาษา ก็ใช้คำว่า กก ร่วมกับคำต่าง ๆ ได้หลายคำ เป็นต้นว่า ภาษาจ้วงใต้มีคำว่า ก้อก หมายถึง โคน ฐาน เช่น ก้อกค่า หมายถึง ต้นขา. ก้อกแค่น หมายถึง ต้นแขน.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.