กฎ-กำหนด
กฎ หมายความว่า จดไว้เป็นหลักฐาน ความหมายนี้ตรงกับคำภาษาเขมรว่า กต่ (อ่านว่า ก็อต) แปลว่า จด. คำนี้แผลงเป็น กํณต่ (ก็อม-น็อต) แปลว่า จดจำ บันทึกไว้ หมายไว้ ซึ่งภาษาไทยยืมมาใช้เป็นคำว่า กำหนด. ในภาษาไทยคำว่า กฎ ใช้ ฎ สะกด ส่วนคำว่า กำหนด ในกฎหมายตราสามดวงเขียนเป็น ๒ แบบคือ ใช้ ด สะกด ก็มี ใช้ ฎ สะกด ก็มี
กำหนด และ กำหนฎ ที่จริงเป็นคำเดียวกัน ในปัจจุบันใช้แต่ กำหนด หมายถึง กฎหมาย กฎเกณฑ์ ใช้เป็นคำนามเฉพาะในคำว่า พระราชกำหนด นอกนั้นใช้เป็นคำกริยาหมายความว่า ระบุไว้ชัดเจน เช่น กำหนดเส้นตาย กำหนดขอบเขต กำหนดวันประชุม
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.