กระยาบวช

          กระยาบวช ประกอบด้วยคำว่า กระยา หมายถึง อาหาร ข้าว ของกิน. กับคำว่า บวช

          กระยาบวช หรือ เครื่องกระยาบวช คือ อาหารที่ไม่ใช่ของสดคาว ใช้เป็นเครื่องสังเวยในพิธีบวงสรวงบูชาเทวดา พระภูมิเจ้าที่และสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ในงานมงคล เช่น พิธียกเสาเอกในการปลูกบ้าน ตั้งศาลพระภูมิ วางศิลาฤกษ์อาคาร. เครื่องกระยาบวช ใช้ลักษณนามว่า สำรับ. เครื่องกระยาบวช ๑ สำรับ ประกอบด้วย ขนมนมเนยและผลไม้หลากหลายชนิด ขนมสำคัญที่ใช้เป็นเครื่องกระยาบวชมาแต่โบราณ เช่น ขนมต้มขาว ขนมต้มแดง ฟักทองแกงบวด ขนมเล็บมือนาง ขนมหูช้าง ขนมคันหลาว และขนมอื่นที่มีชื่อเป็นมงคล เช่น ขนมถ้วยฟู ขนมชั้น ทองหยิบ เม็ดขนุน. ส่วนผลไม้ที่ใช้เป็นเครื่องกระยาบวช  เช่น มะพร้าวอ่อน กล้วยน้ำไทยหรือกล้วยน้ำว้า อ้อยควั่น ส้มโอหรือส้มเขียวหวาน และผลไม้ที่มีชื่อเป็นมงคล เช่น ขนุน นอกจากนี้มี นม เนย งาคั่ว มันต้ม เผือกต้ม ข้าวตอก

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.