กลาดเกลื่อน
คำว่า กลาดเกลื่อน หรือ เกลื่อนกลาด หมายความว่ามีมากเรี่ยรายไป เช่น รถบรรทุกชนกับรถเมล์ ของในรถบรรทุกตกกระจายกลาดเกลื่อน
คำว่า กลาดเกลื่อน ประกอบด้วยคำว่า กลาด และ เกลื่อน. เกลื่อน มี ๒ ความหมาย ความหมายหนึ่ง คือ เรี่ยรายหรือกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป เช่น ใบไม้ร่วงเกลื่อนสนาม. ลมแรงพัดกระดาษปลิวเกลื่อน. ผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่วางตลาดได้ไม่นาน ของเลียนแบบก็วางขายเกลื่อน. อีกความหมายหนึ่งคือ ทำให้ยุบ เช่น เกลื่อนฝี หมายถึง ทายาและหมุนวนโดยรอบให้ฝียุบ. ส่วนคำว่า กลาด ปัจจุบันนี้ไม่ใช้ลำพัง ต้องใช้ร่วมกับคำว่า เกลื่อน แต่ในสมัยสุโขทัย คำว่า กลาด ใช้ลำพังก็ได้ หมายถึง มีมากและเรี่ยรายไป ดังข้อความในไตรภูมิพระร่วงเล่าถึงไฟที่ไหม้เมื่อถึงเวลาสิ้นกัป ว่า “เต่าแลปลาฝา แลจระเข้ทั้งหลายนั้นต่างแห้งตายเหือดไป ดั่งท่านแกล้งตากไว้ แลเห็นกลาดไปทั่วแผ่นดินทุกแห่งแล”
ด้วยเหตุที่คำว่า กลาด หมายถึงมีมากและเรี่ยรายไป และคำว่า เกลื่อน ก็มีความหมายอย่างหนึ่งว่า เรี่ยราย กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป. กลาดเกลื่อนจึงหมายถึง มีมากและเรี่ยรายไป.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.