กวี
กวี เป็นคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต ว่า กวิ (อ่านว่า กะ -วิ) แปลว่า ผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการประพันธ์บทร้อยกรอง. กวี แบ่งเป็น ๔ ประเภท ได้แก่ จินตกวี คือกวีที่แต่งเรื่องหรือบทร้อยกรองขึ้นตามจินตนาการของตน. สุตกวี คือกวีที่แต่งตามเรื่องที่ได้ฟังหรือได้ศึกษามา. อรรถกวี คือ กวีที่แต่งตามเรื่องจริงที่เกิดขึ้น. และ ปฏิภาณกวี คือ กวีที่ใช้ไหวพริบแต่งได้ทันทีทันใด.
บทร้อยกรองที่กวีแต่งต้องมีลักษณะพิเศษ เช่น มีความไพเราะคมคาย ใช้ถ้อยคำที่กินใจ ใช้ความเปรียบที่ลึกซึ้ง ทำให้เกิดมโนภาพและมีพลังทางภาษา สามารถสื่ออารมณ์ ความนึกคิด และจินตนาการของกวีมาสู่ผู้อ่านผู้ฟังได้ ทั้งนี้เพราะกวีมองเห็นและเกิดความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ได้พิเศษกว่าคนอื่น เข้าใจโลกอย่างลึกซึ้งด้วยปัญญาที่ฉลาดเฉียบแหลม และสามารถถ่ายทอดออกมาด้วยภาษาอันวิจิตร.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.