กักขฬะ
คำว่า กักขฬะ (อ่านว่า กัก-ขะ -หฺละ) คำนี้ยืมมาจากภาษาบาลีว่า กกฺขฬ (กัก-ขะ -ละ) แปลว่า หยาบ แข็ง กระด้าง มักใช้บรรยายลักษณะพื้นผิวของสิ่งของซึ่งมีลักษณะไม่เรียบ ไม่อ่อนนุ่ม
ในภาษาไทย กักขฬะ มีความหมายเชิงเปรียบเทียบ หมายถึง หยาบคายหรือหยาบกระด้างเป็นอย่างมาก มักใช้เป็นคำบรรยายลักษณะการพูดหรือพฤติกรรมของบุคคล เช่น ผู้ชายคนนี้เรียนจบถึงปริญญาเอก แต่พูดจากักขฬะ . นักการเมืองคนนั้นเป็นคนกักขฬะ พูดออกมาแต่ละคำมีแต่คำสบถ พฤติกรรมก็หยาบคายน่ารังเกียจอย่างที่สุด ประชาชนไม่ควรเลือกเข้าสภาอีก.
คำว่า กักขฬะ ออกเสียงเป็น ๓ พยางค์ว่า กัก-ขะ -หฺละ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.