กันแสง
คำที่ออกเสียงว่า [กัน-แสง] พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ เขียนเป็น ๒ คำ. คำหนึ่งเขียน กันแสง แปลว่า ร้องไห้ ใช้เป็นคำราชาศัพท์ว่า กันแสง ทรงกันแสง หรือ ทรงพระกันแสง เช่น หม่อมเจ้าชายองค์น้อยกันแสง. อีกคำหนึ่งเขียน กรรแสง แปลว่า ผ้าสไบ เช่น พระนางมัทรีทูลพระเวสสันดรว่า “กรรแสงสวมคอหิ้ว ตายบ่ทันลัดนิ้ว หนึ่งเดียว” หมายความว่า จะใช้ผ้าสไบรัดคอเพราะพระเวสสันดรไม่ยอมบอกว่า พระกัณหาพระชาลีหายไปไหน
คำว่า กันแสง เป็นคำมาจากภาษาเขมรว่า กนฺแสง (อ่านว่า ก็อน-แซง) แปลว่า ผ้าเช็ดหน้า ผ้าเช็ดตัว เมื่อใช้ว่า ทรงกันแสง หรือ ทรงพระกันแสง จึงแปลว่า ทรงใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตา หมายความว่า ร้องไห้
ในภาษาไทย ใช้แยกเป็น ๒ คำ เขียนต่างกันและแปลต่างกัน
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.