กุหลาบ
คำว่า กุหลาบ มาจากคำในภาษาเปอร์เซียว่า gulāb (อ่านว่า กุ-ล้าบ) แปลว่า น้ำกุหลาบ. กุหลาบเป็นไม้พุ่ม ต้นตรงหรือทอดเลื้อย ลำต้นและกิ่งมีหนามหรือไม่มีแล้วแต่ชนิดพันธุ์ ขอบใบจักโคนใบมนปลายใบแหลม มีทั้งดอกเดี่ยวและเป็นช่อ กลีบดอกเรียงซ้อนเป็นชั้น ๆ แต่ละชั้นมีกลีบไม่ต่ำกว่า ๕ กลีบ ดอกมีสีต่าง ๆ กลิ่นหอม เรียกชื่อต่าง ๆ กัน เช่น กุหลาบแดง กุหลาบขาว กุหลาบมอญ กุหลาบหนู กุหลาบป่า ขยายพันธุ์ได้หลายวิธี เช่น ตัดชำ ตอน ติดตา และเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ นิยมปลูกไว้เป็นไม้ประดับและเป็นพืชเศรษฐกิจ ดอกกุหลาบบางชนิด เช่น กุหลาบมอญ มีสารสำคัญที่เป็นสารอาหารต้านอนุมูลอิสระและมีวิตามินหลายชนิด การบริโภคกลีบกุหลาบสดที่ปลอดสารเคมีและยาฆ่าแมลง ประมาณวันละ ๓-๕ ดอก หรือดื่มชาชงดอกกุหลาบแห้ง วันละ ๒-๓ กรัม จะมีฤทธิ์ช่วยบำรุงหัวใจ แก้อ่อนเพลีย และช่วยให้กระชุ่มกระชวย.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.