ขจร
คำว่า ขจร มี ๒ ความหมาย
ขจร ความหมายหนึ่ง ใช้เป็นคำกริยา หมายถึง ฟุ้งไป ระบือไป กระจายไป มักใช้คู่กับคำว่า ขจาย เป็น ขจรขจาย เช่น ชื่อเสียงของเขาขจรไปไกล. วีรกรรมการกู้ชาติของเขาขจรขจายไปทั่วโลก.
ขจร อีกความหมายหนึ่ง เป็นชื่อไม้เถา ขึ้นตามร้านหรือค้างต้นไม้ ใบมนป้อม ปลายใบแหลม เถามีสีเขียวอมแดงเล็กน้อย ดอกสีเขียวแกมเหลือง ออกเป็นกระจุกตามข้อ กระจุกหนึ่งมีหลายดอก ลักษณะดอกคล้ายดอกรำเพยแต่ขนาดเล็กกว่ามาก มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ดอกใช้กินเป็นอาหารอย่างผัก ใช้แกงส้ม แกงเลียง แกงจืด หรือ ลวกแล้วยำ ก็ได้. ผลเป็นฝักคล้ายกระเจี๊ยบมอญ ผลอ่อนมีรสหวาน กรอบ ใช้รับประทานสด หรือต้มจิ้มน้ำพริก รากขจรคล้ายหัวมันสำปะหลังเล็ก ๆ ต้มกินได้. รากสดใช้เป็นยาถอนพิษเบื่อเมาหรือพิษไข้. เดิมเรียกต้นไม้ชนิดนี้ว่า สลิด.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.