ของหวานชื่อนี้ก็มีด้วย (๔ กันยายน ๒๕๕๖)

          ของหวานเป็นอาหารประเภทหนึ่งที่รับประทานได้ทุกโอกาส ไม่ว่าจะเป็นหลังมื้ออาหารหลัก ระหว่างมื้อ หรือแม้แต่ในเทศกาลงานสำคัญ โดยทั่วไปชื่อของหวานมักเรียกตามส่วนประกอบสำคัญหรือรูปลักษณ์ภายนอก เช่น ฝอยทอง ขนมฝักบัว ขนมกง ข้าวเหนียวแก้ว แต่ในที่นี้มีของหวานชื่อชวนสงสัย รสอร่อยถูกใจมานำเสนอ

          ของหวานชนิดแรกคือขนมแห่งความสุขใจ หนังสือ รู้ รัก ภาษาไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม ๔ อธิบายว่า เป็นขนมอบกรอบ ทำด้วยไข่ขาวตีกับน้ำตาลทรายให้ขึ้นฟู ใส่มะพร้าวขูดเป็นฝอย หยอดเป็นก้อน แล้วอบหรือผิงให้กรอบ เดิมขนมชนิดนี้ชื่อ โคมะนัส หรือ โคโค่นัต (coconut แปลว่า มะพร้าว) นานเข้าก็เรียกเพี้ยนไปเป็น โสมนัส เมื่อดูความหมายของคำ โสมนัส จาก พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ ซึ่งแปลว่า ความสุขใจ ความปลาบปลื้ม ความเบิกบาน ความหมายของขนมโสมนัสจึงน่าจะแปลได้ ว่า ขนมแห่งความสุขใจ

          ไข่กบ–นกปล่อย–มะลิลอย–อ้ายตื้อ เป็นชื่อขนม ๔ อย่าง ซึ่งจัดอย่างละถ้วย เรียกว่า กินสี่ถ้วย หรือ ประเพณีสี่ถ้วย ศาสตราจารย์กิตติคุณสุมน อมรวิวัฒน์ ราชบัณฑิต สำนักธรรมศาสตร์และการเมือง อธิบายเรื่องขนม ๔ อย่างนี้ใน สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ ฉบับเสริมการเรียนรู้ เล่ม ๒ ว่า ไข่กบ คือ สาคู หรือ เมล็ดแมงลัก นกปล่อย คือ ลอดช่อง มะลิลอย หรือ บัวลอย คือ ข้าวตอก และอ้ายตื้อ คือ ข้าวเหนียว วางไว้ ๔ ถ้วย มีน้ำกะทิหวาน ๆ ใส่ชามอยู่ตรงกลาง โบราณเรียกน้ำกะทินี้ว่า น้ำกระสาย

          ของหวานอีกชนิดหนึ่ง คือ นารีจำศีล หนังสือ รู้ รัก ภาษาไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม ๒ อธิบายว่า เป็นชื่อที่มีผู้ตั้งให้เพื่อความไพเราะ ของหวานชนิดนี้เป็นแกงบวดชนิดหนึ่ง ใช้กล้วยน้ำว้าหรือกล้วยไข่ ต้มกับน้ำตาลและกะทิ น้ำตาลที่ใช้เป็นน้ำตาลทราย แต่บางคนอาจผสมน้ำตาลมะพร้าวหรือน้ำตาลโตนดเล็กน้อยก็ได้ น้ำจึงมีลักษณะขาวข้น คล้ายกับสีเครื่องแต่งกายของแม่ชี ของหวานดังว่ามานี้คือ กล้วยบวชชี นั่นเอง.

อารยา ถิรมงคลจิต