ข้าวตัง

          ถ้าพูดถึงอาหารหลักของคนไทยตั้งแต่อดีตจนถึงวันนี้  ใคร ๆ ก็ต้องคิดถึง ข้าว เป็นธรรมดา นอกจากเราจะบริโภคข้าวภายในประเทศกันแล้ว เราก็ยังส่งข้าวเป็นสินค้าออกที่สำคัญอีกด้วย และนอกจากเราจะบริโภคข้าวกับกับข้าวนานาชนิดแล้ว  เรายังนำข้าวมาทำอาหารว่างได้ด้วย เช่น ข้าวตัง ซึ่งเป็นอาหารว่างที่หลายคนคงจะเคยได้ลิ้มลองมาบ้าง แต่เคยสงสัยกันหรือไม่คะว่ามีวิธีทำอย่างไร วันนี้จึงขอเก็บความรู้ที่อาจารย์จุลทัศน์  พยาฆรานนท์  ราชบัณฑิต  ได้อธิบายไว้มาฝากค่ะ 

          ข้าวตัง คือ ของกินอย่างหนึ่ง ลักษณะเป็นข้าวสุกติดกันเป็นแผ่นไม่สู้หนา และค่อนข้างแห้ง ใช้กินต่างข้าวสุก กินอย่างขนม หรือใช้เป็นเสบียงไปกินระหว่างเดินทางไกล ๆ ก็ได้ หรือทำเป็นของกินได้อีกหลายอย่าง  ข้าวตังได้จากการหุงข้าวให้สุก โดยใช้ภาชนะชนิดกระทะขนาดใหญ่ ที่เรียกว่า กระทะใบบัว หุงด้วยวิธีไม่เช็ดน้ำ วิธีหุงข้าวอย่างนี้หุงข้าวสุกได้คราวละมาก ๆ เอาข้าวสารที่ซาวน้ำให้สะอาดแล้วเทลงในกระทะ เกลี่ยข้าวให้หน้าเสมอกัน เติมน้ำสะอาดลงให้ท่วมและสูงกว่าข้าวสักฝ่ามือ จึงติดไฟ ใส่ฟืนหุงข้าวไปจนน้ำเดือด ต้มข้าวกระทั่งเมล็ดแย้ม (เมล็ดข้าวเริ่มบาน) จึงตักน้ำหน้าข้าวออกจนงวด แล้วปิดคลุมปากกระทะพร้อมราไฟ (ลดอุณหภูมิ) ปล่อยให้ข้าวค่อย ๆ ระอุแห้งและสุกทั่วกัน ก็เปิดกระทะตักข้าวสุกออกใส่ภาชนะอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อตักข้าวสุกออกไปนั้น จะมีข้าวสุกเหลือติดรอบกระทะ ข้าวที่ติดกระทะเป็นปึกนี้เรียกว่า “ข้าวตัง” คนหุงข้าวก็จะแซะข้าวตังออกเป็นแผ่น ๆ เอาไปทำของกินต่าง ๆ

          ข้าวตังนี้ ถ้ายังไม่กินก็เอาออกตากแดดให้แห้งเก็บไว้ได้นาน คนแต่ก่อนเอาข้าวตังไปย่างไฟให้เกรียม ๆ ต้มกับน้ำร้อนกินต่างน้ำชาก็มี บ้างก็เอาข้าวตังย่างไฟให้กรอบ ๆ ทาด้วยน้ำตาลหม้อกินต่างขนมก็ได้ หรือบ้างเอาข้าวตังไปทอดในน้ำมันให้พองและกรอบ กินกับมะพร้าวขูดโรยน้ำตาลกับเกลือเล็กน้อย เรียกว่า ข้าวตังหัวหงอก (ได้ข่าวว่ายังทำขายอยู่ที่บริเวณ ตึกดิน บางลำพู ค่ะ) หรือข้าวตังทอดกินแนมกับเมี่ยงลาวบ้าง กินกับเครื่องจิ้มอย่างหน้าตั้งเป็นของว่าง ก็พิเศษขึ้นไปอีก ข้าวตังนี้ยังทำเป็นของกินได้อีกมากอย่าง  ถ้าอยากรู้ว่ามีอะไรอีกบ้างวันหลังจะฟังจากอาจารย์มาเล่าต่ออีกนะคะ.

จินดารัตน์  โพธิ์นอก