ความงาม

          ความงามเป็นสิ่งที่เราต้องการกันทุกคน  ความงามเป็นคำนามที่ใช้ได้กับทั้งคน สัตว์ สิ่งของ หรือแม้แต่พืช พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ให้นิยามของคำว่า งาม ซึ่งเป็นคำวิเศษณ์หมายถึงลักษณะที่เห็นแล้วชวนให้ชื่นชมหรือพึงใจ เช่น มารยาทงาม รูปงาม หรือมีลักษณะสมบูรณ์ดี เช่น ต้นไม้งาม ปีนี้ฝนงาม และยังหมายถึงดีและมาก มีลักษณะที่เป็นไปตามต้องการ เช่น กําไรงาม ธนาคารนี้จ่ายดอกเบี้ยงาม  คำว่า งาม เมื่อประกอบกับคำอื่นมีทั้งที่ยังคงความหมายเดิมอย่าง งามงอน หมายถึง สวยงาม หรือ งามน่าดู ที่มักใช้ในคำกลอน  และเปลี่ยนความหมายไปในทางตรงข้ามอย่าง งามหน้า ที่หมายถึงน่าขายหน้า ซึ่งใช้เป็นคําประชด เช่น เขาทำงามหน้ากันละคราวนี้ 

          คำที่มีความหมายว่า งาม แต่สะกดอย่างอื่นก็มี เช่น โสภา โสภี ส่วนคำว่า พริ้มเพรา ที่เป็นคำวิเศษณ์หมายถึงงามแฉล้ม  แต่คำ โสภา ถ้าใช้เป็นภาษาปากก็มีความหมายว่า งามหรือดี ได้เช่นกัน เช่น พูดให้โสภาสักหน่อย

          ยังมีคำที่มาจากภาษาบาลีหรือภาษาสันสกฤตในความหมายว่า งาม เช่น วิจิตร มีความหมายที่เพิ่มขึ้นคือ งามประณีต แต่ยังคงเป็นคำวิเศษณ์เหมือนเดิม  เมื่อนำไปใช้ประกอบกับคำอื่น ทำให้คำมีความหมายไปในทางที่ดียิ่งขึ้น อย่าง วิจิตรตระการตาคืองามน่าตื่นตา เช่น ขบวนแห่รถบุปผชาติประดับประดาได้วิจิตรตระการตา  วิจิตรบรรจงเป็นลักษณะที่ตั้งอกตั้งใจทำอย่างประณีตงดงาม เช่น กวีนิพนธ์บทนี้แต่งอย่างวิจิตรบรรจง  วิจิตรพิศวงคืองามอย่างน่าอัศจรรย์ใจหรืองามอย่างน่าพิศวง เช่น งาช้างแกะสลักเป็นรูปดอกไม้ซ้อนกันหลายชั้นมีพระพุทธรูปอยู่ข้างในดูวิจิตรพิศวง  วิจิตรพิสดารเป็นลักษณะที่ประดิษฐ์หรือตกแต่งจนบางทีเกินงาม เช่น ปราสาทจำลองในสวนสนุกตกแต่งอย่างวิจิตรพิสดาร  วิจิตรรจนาคืองามอย่างประณีตละเอียดซับซ้อน เช่น มาลัยพวงนี้เขาตั้งใจร้อยอย่างวิจิตรรจนา  ส่วน วิจิตรศิลป์ เป็นคำนาม ไม่ได้หมายถึงความงามโดยตรง แต่หมายถึง ศิลปะที่มุ่งแสดงในด้านคุณภาพของความงามมากกว่าประโยชน์ใช้สอย  คำคำนี้พบบ่อยเมื่อใช้เป็นชื่อสาขาวิชา  และยังมีคำอื่น ๆ ที่มีความหมายว่า งาม  เช่น วิมล เพริศ วิไล พิลาส

   พัชนะ  บุญประดิษฐ์