คำกลอนช่วยจำ

          เมื่อหลายเดือนก่อนเคยเสนอคำกลอนช่วยจำบทหนึ่งเรื่องคำที่ใช้สระใอ (ไม้ม้วน) ซึ่งมีใช้เพียง ๒๐ คำเท่านั้น (ใกล้ ใคร ใคร่ ใจ ใช่ ใช้ ใด ใต้ ใน ใบ ใบ้ ใฝ่ ใย สะใภ้ ใส ใส่ ให้ ใหญ่ ใหม่ ใหล)
          วันนี้จะขอเสนอคำกลอนช่วยจำอีกสัก ๒ บท ที่อาจจะช่วยให้จำคำบางคำได้แม่นขึ้น
          บทแรก คือ คำที่ใช้ “บัน” ซึ่งมักจะใช้สับสนกับ “บรร” 

                         บันดาลลงบันได            บันทึกให้ดูจงดี
                    รื่นเริงบันเทิงมี                     เสียงบันลือสนั่นดัง
                         บันโดยบันโหยให้          บันเหินไปจากรวงรัง
                    บันทึงถึงความหลัง               บันเดินนั่งนอนบันดล
                         บันกวดเอาลวดรัด            บันจวบจัดตกแต่งตน
                    คำ “บัน” นั้นฉงน                   ระวังปนกับ “ร-หัน”

          คำในภาษาไทยที่สะกดด้วย “บัน” มีเท่านี้ นอกนั้นให้สะกดด้วย “บรร” ทั้งหมด
          บทที่ ๒  คำที่ใช้ “ทร” (อ่านออกเสียงเป็น “ซ”)

                         ทรวดทรงทราบทรามทราย     ทรุดโทรมหมายนกอินทรี
                    มัทรีอินทรีย์มี                                     เทริดนนทรีพุทราเพรา
                         ทรวงไทรทรัพย์แทรกวัด             โทรมนัสย์ฉะเชิงเทรา
                    ตัว “ทร” เหล่านี้เรา                               ออกสำเนียงเป็นเสียง “ซ”

          คำกลอนทั้ง ๒ บทข้างต้นคงช่วยฟื้นความจำของผู้อ่านบางคนที่เคยท่องได้แล้วลืมเลือนไปบ้าง ถ้าท่องบ่อย ๆ แล้วจำคำกลอนได้ คงช่วยให้การเขียนไม่สับสน และโปรดติดตามตัวอย่างคำกลอนช่วยจำในโอกาสต่อไป.

       ชวนพิศ  เชาวน์สกุล