คำสรรพนามในภาษาอินโดนีเซีย ตอนที่ ๒ (๓ กันยายน ๒๕๕๖)

          คราวที่แล้วได้กล่าวถึงสรรพนามแทนตัวผู้ฟังที่เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงซึ่งอยู่ในช่วงวัยกลางคนขึ้นไปหรือมีตำแหน่งหน้าที่การงานเป็นที่เคารพนับถือ วันนี้จะพูดต่อถึงสรรพนามที่ใช้แทนบุคคลทั่วไปในสถานการณ์ที่เป็นทางการ คือคำว่า anda อัน ดา หมายถึง คุณ เช่น Anda guru อัน ดา กู รู หมายความว่า “คุณเป็นครู“ ถ้าต้องการใช้สรรพนามแทนผู้ฟังที่มีอาวุโสเสมอกันหรือน้อยกว่าในสถานการณ์ที่เป็นทางการ ใช้ว่า saudara เซา ดา รา หมายถึง คุณ เช่น Saudara terlambat เซา ดา รา เตอร์ ลัม บัต หมายความว่า “คุณมาสาย” terlambat เตอร์ ลัม บัต แปลว่า “สาย” ถ้าเป็นสถานการณ์ที่ไม่เป็นทางการ ใช้ว่า kamu กา มู หมายถึง เธอ เช่น Kamu pemalas กา มู เปอ มา ลัส หมายความว่า “เธอเป็นคนขี้เกียจ” pemalas เปอ มา ลัส แปลว่า “คนขี้เกียจ” ถ้าผู้ฟังมีหลายคนให้ใช้คำสรรพนามแทนว่า kalian กา เลียน หมายถึง พวกเธอ เช่น Kalian murid rajin กา เลียน มู ริด รา จิน หมายความว่า “พวกเธอเป็นลูกศิษย์ขยัน” murid มู ริด แปลว่า “ลูกศิษย์“ rajin รา จิน “ขยัน”

          เมื่อต้องการใช้สรรพนามแทนผู้ที่กล่าวถึงซึ่งเป็นบุคคลทั่วไปที่มีอาวุโสเสมอกับผู้พูด ใช้ว่า dia [เดีย] หมายถึง เขา เช่น Dia tidur เดีย ตี ดูร หมายความว่า “เขานอน” tidur ตี ดูร แปลว่า “นอน” ถ้าต้องการพูดถึงผู้ใหญ่หรือคนที่มีฐานะตำแหน่งการงานเป็นที่เคารพนับถือ ใช้ว่า beliau เบอ เลียว หมายถึง ท่าน เช่น Beliau tidur เบอ เลียว ตี ดูร หมายความว่า “ท่านนอน”

          ถ้าผู้ที่กล่าวถึงมีมากกว่า ๑ คน ใช้สรรพนามว่า mereka เมอ เร กา หมายถึง พวกเขา เช่น Mereka belajar Bahasa Indonesia เมอ เร กา เบอ ลา จัร บา ฮา ซา อิน โด นี เซีย หมายความว่า “พวกเขาเรียนภาษาอินโดนีเซีย” belajar เบอ ลา จัร แปลว่า “เรียน” Bahasa บา ฮา ซา แปลว่า “ภาษา”

ส่าหรี สุฮาร์โย เขียน
ชลธิชา สุดมุข สรุป