ค้ำ (๑)
คำว่า ค้ำ หมายถึง ยันไว้ไม่ให้ล้มไม่ให้ทรุด เช่น พ่อใช้ไม้ค้ำกิ่งลำไยไม่ให้หัก. ชาวเหนือมีประเพณีใช้ไม้ง่ามค้ำกิ่งต้นโพธิ์ เป็นสัญลักษณ์การทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา
คำว่า ค้ำ อาจประกอบกับคำอื่นเป็น ค้ำยัน ค้ำจุน ค้ำชู. ค้ำยัน หมายถึง ดันไว้ข้างใต้ไม่ให้ล้มไม่ให้ทรุด เช่น รากโกงกางช่วยค้ำยันและพยุงลำต้น. ผู้สูงอายุมักจะใช้ไม้เท้าค้ำยันเวลาเดินเพื่อไม่ให้ล้ม. ค้ำจุน หมายถึง อุดหนุนให้ดำรงอยู่ได้ เช่น ธุรกิจของสามีล้มเหลว ภรรยาจึงต้องขายเครื่องประดับทั้งหมดที่มีเพื่อค้ำจุนฐานะของครอบครัว. ค้ำชู หมายถึง ส่งเสริมให้สูงขึ้น มักใช้ซ้อนกับคำว่า อุปถัมภ์ เป็น อุปถัมภ์ค้ำชู เช่น เขามีผู้ใหญ่ช่วยอุปถัมภ์ค้ำชูให้ก้าวหน้าในราชการ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.