จอมขมังเวท
จอมขมังเวท ประกอบด้วยคำว่า จอม ขมัง และ เวท. คำว่า จอม หมายถึง ผู้ที่มีความสามารถยอดเยี่ยมในกลุ่มเดียวกัน เช่น จอมทัพ คือ ผู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในกองทัพ จอมโจร คือ โจรผู้มีความสามารถมากที่สุด จอมยุทธ คือ ผู้มีฝีมือยอดเยี่ยมในวงการที่มีการต่อสู้แข่งขัน เดิมใช้ในนิยายจีนหมายถึงยอดนักสู้. คำว่า ขมัง หมายถึง ชำนาญในการใช้มนตร์คาถา. ส่วน เวท หมายถึง เวทมนตร์ซึ่งให้ผลเป็นคุณและโทษแก่ผู้ต้องมนตร์นั้น ดังนั้น จอมขมังเวท จึงหมายถึง ผู้ที่มีความสามารถเป็นเยี่ยมในการใช้เวทมนตร์ตามหลักไสยศาสตร์ เช่น จอมขมังเวทต่อให้เก่งสักเพียงใดก็ย่อมต้องพ่ายแก่พุทธานุภาพ ธรรมานุภาพ และสังฆานุภาพ. ขุนพันธรักษ์ราชเดชได้ชื่อว่ามือปราบจอมขมังเวท เพราะปราบขุนโจรร้ายซึ่งเชื่อกันว่ามีวิชาอาคมแก่กล้า จนสิ้นชื่อ.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.