จิก
จิก เป็นชื่อไม้ต้นขนาดกลาง สูงประมาณ ๑๐-๑๕ เมตร ขึ้นในที่ชุ่มชื้นและน้ำท่วมถึง มีอยู่ทั่วทุกภาคในประเทศไทย จิก มีชื่อเรียกอื่น ๆ คือ กระโดน กะนอน ปุย
จิก เป็นต้นไม้ที่มีประโยชน์มาก ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักได้ ดอกและน้ำจากเปลือกสดใช้ผสมกับน้ำผึ้ง จิบแล้วทำให้ชุ่มคอ แก้ไอและแก้หวัด ผลกินเป็นยาช่วยย่อยอาหาร ใบมีรสฝาด แพทย์แผนโบราณใช้ใบผสมกับเครื่องยาอื่น ๆ ปรุงเป็นยาสมานแผล เปลือกต้นจิกใช้เป็นสีย้อม แก้ไข้ แก้พิษงู แก้เมื่อยเคล็ด เส้นใยจากเปลือกใช้ทำเชือก ทำเบาะรองหลังช้าง ทำกระดาษ ส่วนรากและเมล็ดของจิกมีพิษใช้เบื่อปลา เนื้อไม้ของต้นจิกค่อนข้างหยาบ แข็ง และหนัก สีแดงแก่หรือสีน้ำตาลแกมแดง ทนทานเมื่ออยู่ในร่ม ใช้ทำเครื่องเรือน เครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ. ไม้จิกถ้าอาบน้ำยาอย่างถูกต้อง สามารถใช้กลางแจ้งเป็นหมอนรองรางรถไฟได้ดี
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.

