ชักใบให้เรือเสีย
ชักใบให้เรือเสีย เป็นสำนวน หมายถึง พูดหรือทำอะไรขวาง ๆ ให้การสนทนาหรือการงานเขวออกนอกเรื่องไป. มีที่มาจากการชักใบเรือหรือการกลับใบเรือของเรือต่อชนิดหนึ่งที่แล่นได้ด้วยกำลังลม โดยมีเสากระโดงสำหรับขึงผ้าใบเพื่อรับลมพาให้เรือแล่นไป หากกลับใบหรือชักใบเรือไม่ถูก เรือก็จะแล่นไปไม่ตรงตามจุดหมายหรือทิศทางที่จะไป อาจขวางหรือคว่ำทำให้เป็นอันตราย เรียกได้ว่า ชักใบให้เรือเสีย เช่น คนเขาจะรีบวางแผนทำงานกันอย่างจริง ๆ จัง ๆ มาชักใบให้เรือเสียซะแล้ว. และมีโคลงภาษิตโบราณที่จารึกไว้ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดารามว่า
“ชู้เขาจะกอดเข้า พัลวัน
มาสอดกลางขวางกัน กีดหน้า
ทานท่านจะให้ปัน กลับชัก เชือนแฮ
ชนชาติตระหนี่บ้า ชักให้เรือเสีย”
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.