ญาติ
คำว่า ญาติ มาจากคำภาษาบาลี ญาติ (อ่านว่า ยา-ติ) ตามรูปศัพท์แปลว่า การรู้ หมายถึง ผู้ที่มีเชื้อสายเดียวกันและยังนับรู้กันได้ แต่ไม่รวมพ่อ แม่ ลูก สามี ภรรยา. ในภาษาไทยใช้ในความหมายใกล้เคียงกับในภาษาบาลี เช่น เขาเป็นคนมีญาติมาก. ลูกไม่ควรพูดล่วงเกินญาติผู้ใหญ่. งานทำบุญ ๑๐๐ วันคุณปู่ ถือได้ว่าเป็นงานรวมญาติ. คำที่ใช้เรียกญาติ มีหลายคำ ได้แก่ เทียด ทวด ปู่ ย่า ตา ยาย ลุง ป้า น้า อา หลาน เหลน ลื่อ ลืบ ลืด. พ่อแม่และพี่น้องนั้นนับเป็นญาติสนิท. นอกจากนี้ในสังคมไทยยังนับญาติของผู้ที่มาแต่งงานกับญาติคนใดคนหนึ่งของเราเป็นญาติด้วย ญาติในลักษณะนี้บางถิ่นเรียกว่า ดอง. การนับชั้นญาติมีการนับเป็นญาติผู้ใหญ่และญาติผู้น้อย. ญาติผู้ใหญ่หมายถึงญาติที่มีอายุมากกว่าหรือมีลำดับศักดิ์สูงกว่า ได้แก่พี่ น้า อา ลุง ป้า ปู่ ย่า ตา ยาย ทวด เทียด. ญาติผู้น้อยหมายถึงญาติที่มีอายุน้อยกว่าหรือมีลำดับศักดิ์ต่ำกว่า ได้แก่ น้อง หลาน เหลน ลื่อ ลืบ ลืด
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.