ดวจ-ดวด

          คำที่ออกเสียง [ดวด] เขียนได้ ๒ แบบ คำแรกเขียน ดวจ มาจากคำว่า ดุจ แปลว่า เหมือน คล้าย เพียง ราวกะ มักใช้ในการแต่งคำประพันธ์ ไม่พบในการใช้แบบปรกติทั่วไป

          คำที่ ๒ เขียน ดวด มีหลายความหมาย  ความหมายแรก เป็นชื่อการเล่นชนิดหนึ่ง มีอุปกรณ์ คือเบี้ยและกระดาน วิธีการเล่นใช้เบี้ยทอดและเดินแต้มไปตามตาของกระดาน  เบี้ยที่ทอด ๕ ตัว ถ้าหงาย ๑ ตัว เรียกว่า ดวด  กระดานทีใช้เล่น เรียกกระดานดวดดวด ความหมายที่ ๒ แปลว่าดื่มทีเดียวหมด มักใช้กับการดื่มเหล้า เช่น วันนี้เขานั่งดวดเหล้าอยู่คนเดียว. ความหมายที่ ๓ แปลว่า เดี่ยว หนึ่ง หรือทีเดียว เช่น พอฉันรู้ว่าเพื่อนมากรุงเทพฯ ก็รีบดวดไปหาทันที. ดวด ความหมายที่ ๔ แปลว่า สูง อาจแผลงมาจากคำว่า โดด เช่น มะพร้าวดวด  หมากดวด หมายถึง ต้นมะพร้าวสูง ต้นหมากสูง ความหมายนี้ปัจจุบันยังมีใช้ในภาษาถิ่นบางถิ่น เช่น ภาษาไทยถิ่นอีสาน มีคำว่า เสาดวด หมายถึง เสาสูง

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.