ตรา
คำว่า ตรา หมายถึง เครื่องหมายที่ทำขึ้นเป็นรูปต่าง ๆ เป็นลวดลาย หรือเป็นข้อความเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ หรือเพื่อแสดงสัญลักษณ์แทนบุคคลหรือองค์กร เป็นต้น เครื่องหมายการค้าต่าง ๆ ก็เรียกว่า ตรา เช่น ยาหม่องตราเสือ ผ้าตรานกอินทรี
เมื่อใช้ว่า ตีตรา หมายถึง ประทับเครื่องหมายไว้เป็นสำคัญ เช่น เจ้าของคอกวัวตีตราวัวทุกตัวเพื่อให้แยกออกเมื่อเข้าไปปะปนกับวัวจากคอกอื่น. คำว่า ตีตรา ใช้เป็นสำนวน หมายถึง แสดงความเป็นเจ้าของเพื่อมิให้ผู้อื่นมาล่วงล้ำก้ำเกิน เช่น ผู้คนหรือข้าวของบ้านคุณนายคนนี้เขาตีตราเอาไว้ทั้งนั้น ใครอย่าได้ไปยุ่งด้วยทีเดียว
ตรา ใช้เป็นคำกริยา หมายถึง กำหนดขึ้น สร้างขึ้น ในความว่า ตราพระราชบัญญัติ ตรากฎหมาย. ใช้ในความหมายว่า จดจำไว้ เช่น พวกเธอต้องตราไว้ในใจว่าบรรพบุรุษของเราเสียสละเลือดเนื้อจนรักษาแผ่นดินมาได้จนถึงทุกวันนี้. เมื่อใช้เป็นคำประสมว่า ตราหน้า หมายถึง หมายหน้าไว้ด้วยความรู้สึกเหยียดหยามหรือสบประมาท เช่น คนอกตัญญูพวกนี้ ฉันตราหน้าไว้ได้เลยว่าจะไม่มีความเจริญ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.