ตะเกียบ
คำว่า ตะเกียบ มีหลายความหมาย ความหมายที่ ๑ คือ เครื่องใช้สำหรับคีบอาหาร ทำด้วยไม้หรืองาเป็นต้น เป็นคู่ ๆ
ความหมายที่ ๒ คือ เสาสั้นคู่หนึ่งที่ฝังลงดินสำหรับขนาบเสากลาง ซึ่งอยู่เหนือพื้นดินอย่างเสาธงให้ตั้งตรง มีสลัก ๒ อัน เมื่อถอดสลักอันหนึ่งออกแล้วโน้มเสากลางลงมาได้
ความหมายที่ ๓ คือ ส่วนล่างของกระดูกเชิงกรานที่แตะพื้นในเวลานั่ง
ความหมายที่ ๔ คือ กระดูกอ่อน ๒ อันที่ก้นของสัตว์ปีก มีนกเป็นต้น
น่าสังเกตว่า ตะเกียบ มักใช้เรียกของที่เป็นคู่สำหรับคีบ นอกจากจะใช้เรียกเครื่องใช้คีบอาหารและเสาคู่ที่คีบเสากลาง ยังใช้เรียกสิ่งอื่นที่เป็นคู่สำหรับคีบ เช่น ตะเกียบรถจักรยาน ครีบคู่ที่อยู่ที่อกปลา ทั้งยังใช้เป็นคำเปรียบเทียบขาคนที่ลีบเล็กว่า ขาตะเกียบ
คำว่า ตะเกียบ มีเสียงและความหมายคล้ายคำเขมร ตงฺเกียบ (อ่านว่า ต็อง-เกี๊ยบ) แปลว่า คีม และคำมอญ ทเกบฺ (อ่านว่า เตี๊ยะ-เก๊บ) ซึ่งแปลว่า แหนบ ปัจจุบันมอญหมายความว่าตะเกียบด้วย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.