ถนิมสร้อย
ถนิมสร้อย (อ่านว่า ถะ -หฺนิม-ส้อย) ประกอบด้วยคำว่า ถนิม (อ่านว่า ถะ -หฺนิม) กับ สร้อย. ถนิม เป็นคำที่มาจากภาษาเขมร ธฺนิม (อ่านว่า ทะ -นึม) แปลว่า เครื่องประดับ ภาษาไทยใช้ในคำว่า ถนิมพิมพาภรณ์. สร้อย เป็นคำเรียกเครื่องประดับที่เป็นสาย เช่น สร้อยคอ สร้อยข้อมือ สร้อยตัว หรือเรียกด้วยการใช้ลักษณนามนำ เช่น สายสร้อย. เมื่อใช้เป็นคำประสมว่า ถนิมสร้อย ไม่ได้ใช้เรียกเครื่องประดับ แต่ใช้ในความเปรียบหมายถึงลักษณะของคนที่ไม่แข็งแรง หนักไม่เอาเบาไม่สู้ ถูกฝนนิดถูกแดดหน่อยก็จะป่วยว่า คนถนิมสร้อย มักใช้เป็นคำตำหนิคนที่ไม่สู้งาน เหยาะแหยะ เช่น แม่คนนี้เขาถนิมสร้อย อย่าไปใช้งานเขา เดี๋ยวจะมาว่าเราทำให้เขาป่วย.
คำว่า ถนิมสร้อย คนทั่วไปมักใช้ว่า สนิมสร้อย ซึ่งคลาดเคลื่อนไปจาก ถนิมสร้อย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.