ทศชาติ
ทศชาติ ประกอบด้วยคำว่า ทศ (อ่านว่า ทะ-สะ) แปลว่า สิบ และคำว่า ชาติ (อ่านว่า ชา-ติ) แปลว่าการเกิด ทศชาติ เป็นชื่อคัมภีร์ชาดกว่าด้วยเรื่องของพระพุทธเจ้าครั้งยังเป็นพระโพธิสัตว์ใน ๑๐ พระชาติก่อนที่จะตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า. ชาดก หมายถึง เรื่องราวของพระพุทธเจ้าที่มีมาในอดีตชาติ. ชาดกในพระสุตตันตปิฎก [หรือประมวลพุทธพจน์หมวดพระสูตร] เรียกว่า นิบาตชาดก มีทั้งหมด ๕๔๗ เรื่อง ประกอบด้วยชาดกขนาดสั้น ขนาดกลาง และขนาดยาว. ทศชาติชาดกอยู่ในมหานิบาต มี ๑๐ เรื่อง ได้แก่ เตมิยชาดก (อ่านว่า เต-มิ-ยะ-ชา-ดก) มหาชนกชาดก (อ่านว่า มะ-หา-ชะ-นก-ชา-ดก) สุวรรณสามชาดก (อ่านว่า สุ-วัน-นะ-สาม-ชา-ดก) เนมิราชชาดก (อ่านว่า เน-มิ-ราด-ชา-ดก) มโหสถชาดก (อ่านว่า มะ-โห-สด-ชา-ดก) ภูริทัตตชาดก (อ่านว่า พูด-ริ-ทัด-ตะ-ชา-ดก) จันทกุมารชาดก (อ่านว่า จัน-ทะ-กุ-มาน-ชา-ดก) มหานารทกัสสปชาดก (อ่านว่า มะ-หา-นา-รอด-กัด-สะ-ปะ-ชา-ดก) วิธุรชาดก (อ่านว่า วิ-ทุ-ระ-ชา-ดก) และเวสสันดรชาดก (อ่านว่า เวด-สัน-ดอน-ชา-ดก).
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.