ทักษิโณทก
ทักษิโณทก (อ่านว่า ทัก-สิ-โน-ทก) เป็นคำที่มาจากภาษาสันสกฤต ทกฺษิณา (อ่านว่า ทัก-สิ-นา) แปลว่า ของทำบุญ กับคำว่า อุทก (อ่านว่า อุ-ทะ-กะ) แปลว่า น้ำ.
คำว่า ทักษิโณทก เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย มีหลายความหมาย ความหมายที่ ๑ หมายถึง นํ้าที่หลั่งในเวลาทําบุญเพื่ออุทิศผลให้แก่ผู้ตาย. ความหมายที่ ๒ หมายถึง นํ้าที่ใช้เทลงเพื่อแสดงว่าให้ ใช้กับสิ่งของที่ใหญ่โตหรือไม่มีรูปที่จะหยิบยกให้ได้ เช่น วัด ศาลา บุญกุศล เป็นต้น. และความหมายที่ ๓ หมายถึง นํ้าที่หลั่งลงเป็นการแสดงว่ามอบให้เป็นสิทธิ์ขาด เช่น พระเวสสันดรทรงหลั่งทักษิโณทกเพื่อยกกัณหากับชาลีให้แก่ชูชก.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.