ทิพย์ (๒)
คำว่า ทิพย์ เป็นคำที่มาจากภาษาสันสกฤต แปลว่า เป็นของเทวดา พระพุทธเจ้าได้ทรงเทศน์โปรดภิกษุทั้งหลายถึงเทวดาในชั้นดาวดึงส์ว่าประเสริฐกว่ามนุษย์ เนื่องจากมีทิพย์ ๓ ประการคือ
ประการที่หนึ่งมี อายุทิพย์ หมายความว่ามีเวลาที่ดำรงชีวิตอยู่ในสวรรค์นานกว่ามนุษย์ กล่าวคือเวลา ๑๐๐ ปีมนุษย์เท่ากับ ๑ วันในสวรรค์ชั้นนี้
ประการที่สอง มีวรรณะทิพย์ หมายถึงมีผิวพรรณเป็นทิพย์ ส่องประกายดุจมีแสงสว่างรอบกาย ดังเช่นที่พระพุทธเจ้าทรงเล่าให้พระอานนท์ฟังว่า คืนก่อนหน้านั้นมีเทวดาลงมาพบพระองค์ที่สวนเชตวัน ทำให้สวนเชตวันสว่างไสว
และประการสุดท้าย มีสุขทิพย์ คือมีความสบายกายและสบายใจที่เป็นทิพย์ กล่าวคือ มีความอิ่มเอิบ เบิกบานด้วยธรรมที่ทำให้เป็นเทวดา
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.