นรก
นรก เป็นคำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤต ว่า นรก (อ่านว่า นะ-ระ -กะ) เป็นชื่อภูมิหรือแดนที่คนทำชั่วทำบาปจะไปเกิด. คนที่ทำชั่ว เช่น ลักขโมยของผู้อื่น หลอกลวงเอาทรัพย์ผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นติดยาเสพติด ผู้ที่ทำให้ผู้อื่นเสียหายหรือเดือดร้อน เมื่อตายไปก็จะต้องตกนรกเพื่อรับโทษตามความชั่วที่ตนทำไว้นั้น. คนที่ทำบาป เช่น ข่มขืน ทำร้ายร่างกายหรือทำลายชีวิตผู้อื่น ฆ่าสัตว์ที่ไม่มีภัยต่อตน หรือไม่ได้ฆ่าเป็นอาหารเลี้ยงชีวิต ก็ต้องไปเกิดเป็นสัตว์นรก. คนที่ดื่มสุราเมรัย ทำร้ายลูกเมีย ทำร้ายผู้อื่น กระทำชำเรา ตายไปก็ต้องตกนรกเช่นเดียวกัน. ผู้ที่ตกนรกจะต้องรับโทษที่ร้ายแรงและรุนแรงตามความชั่วหรือบาปที่ตนทำ.
นรก แบ่งเป็นขุมใหญ่ ๘ ขุม และยังมีนรกบ่าวคือนรกที่เล็กลงมามีอีก ๑๖ ขุม นอกจากนี้ยังมีนรกใหญ่อีกขุมหนึ่งมีชื่อว่า โลกันตร์ (อ่านว่า โล-กัน). นรกแต่ละขุมมีโทษแต่ละอย่างไม่เหมือนกัน เวลาที่รับโทษในแต่ละขุมก็จะต่างกัน ทั้งนี้เป็นไปตามความชั่วหรือบาปที่สัตว์นรกแต่ละตนได้กระทำนั้นเอง
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.