นรชาติ
นรชาติ มาจากคำว่า นร (อ่านว่า นอ-ระ) แปลว่า คน กับคำว่า ชาติ (อ่านว่า ชาด) เมื่อรวมกันเป็น นรชาติ แปลว่า คนหรือหมู่คน คำนี้พบในโคลงโลกนิติ (โลก-กะ-นิด) พระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร บทหนึ่งว่า
แขกเต้าดุเหว่าแว่ว โกญจา
หงส์วิหคมยุรา ร่ำร้อง
เฉกนรชาติวาจา เอมโอช
ฟังเสนาะเพราะพร้อง มฤธุถ้อยวาที (อ่านว่า มฺรึด-ถ้อย-วา-ที)
สรุปความได้ว่าเสียงร้องของนกทั้งหลายเปรียบได้กับคำพูดของคนที่มีความไพเราะอ่อนหวาน
นอกจากนี้ยังพบคำนรชาติในกฤษณาสอนน้องคำฉันท์พระนิพนธ์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ความตอนหนึ่งว่า
นรชาติ(นอ-ระ-ชาด-ติ )วางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา
หมายความว่า คนเราเมื่อตายไปแล้ว ร่างกายทั้งหมดย่อมสูญไปจนหมดสิ้น ที่เหลืออยู่มีเพียงความดีกับความชั่วของคนเท่านั้น
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.