บท (๑)
บท มาจากคำภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ปท (อ่านว่า ปะ -ทะ) ในภาษาไทยใช้ในหลายความหมาย ความหมายแรก หมายถึง ข้อความตอนหนึ่งของหนังสือเป็นต้น เช่น บทที่ ๑ บทที่ ๒ บทนำเรื่อง บทสรุป. ความหมายที่สอง หมายถึง ตอนหนึ่งหรือท่อนหนึ่งของคำประพันธ์แต่ละประเภทที่มีความสมบูรณ์ครบถ้วนตามลักษณะที่กำหนด เช่น กาพย์ยานี ๑ บท มี ๒ บาท. โคลงสี่ ๑ บท มี ๔ บาท. กลอนแปด ๑ บท มี ๔ วรรค. ฉันแต่งคำประพันธ์เสร็จไปแล้ว ๒ บท. ความหมายที่สาม หมายถึง ถ้อยคำที่เขียนขึ้นสำหรับแสดงละคร อาจมีบทบรรยาย บทร้อง บทเจรจาหรือบทพูด เช่น เขียนบท บอกบท. ความหมายที่สี่ หมายถึง คราว ตอน เช่น บทจะไปก็ไปเฉย ๆ ไม่ร่ำลาเลย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.