บึง
บึง หมายถึง แอ่งน้ำใหญ่ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ มีน้ำนิ่ง เช่น บึงบอระเพ็ด ที่จังหวัดนครสวรรค์ บึงฉวาก ที่จังหวัดสุพรรณบุรี บึงพระราม ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
บึงโค้ง หมายถึง แอ่งน้ำรูปโค้งคล้ายเกือกม้าที่อยู่ใกล้ ๆ แม่น้ำใหญ่. บึงโค้งหรือบึงรูปแอกนั้น เดิมเป็นสายน้ำส่วนที่โค้งคดเคี้ยวมาก ต่อมาเมื่อสายน้ำเกิดเปลี่ยนทางเดิน ตัดตรงเชื่อมทางโค้ง ทำให้ส่วนที่โค้งถูกตัดขาดจากสายน้ำเดิม นานเข้าตะกอนที่ตกทับถมกันตรงส่วนที่โค้งมากซึ่งถูกตัดขาดจากสายน้ำนี้ ทำให้ทางน้ำเดิมกลายเป็นบึงรูปโค้ง. บึงรูปโค้งดังนี้มีอยู่หลายแห่งในภาคอีสาน แต่ไม่ได้เรียกว่าบึงโค้ง เพราะในภาคอีสานมีคำว่า กุด เป็นคำเรียกบึงรูปโค้งที่ตัดขาดจากลำน้ำดังกล่าว. คำว่า กุด แปลว่าด้วน เพราะสายน้ำที่คดเคี้ยวนั้น ถ้าคดมากเกินไปจนถูกตัดขาดออกไปจะกลายเป็น ลำน้ำกุด เช่น กุดสิม ในอำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. กุดกว้าง ในอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. กุดเค้า ในอำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.