บุคลิก
คำว่า บุคลิก (อ่านว่า บุก-คะ-ลิก) มาจากภาษาบาลีว่า ปุคฺคลิก (อ่านว่า ปุก-คะ-ลิ-กะ) หมายถึง จำเพาะคน. ใช้สมาสกับคำอื่นได้คำใหม่หลายคำ เช่น บุคลิกภาพ (อ่านว่า บุก-คะ-ลิก-กะ-พาบ) หมายถึง สภาพนิสัยจำเพาะคน บุคลิกลักษณะ (อ่านว่า บุก-คะ-ลิก-ลัก-สะ-หฺนะ) หมายถึง ลักษณะจำเพาะตัวของแต่ละคน คำว่าบุคลิกลักษณะนี้ บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า บุคลิก เช่น ลูกอย่านั่งหลังโกง จะเสียบุคลิก.
คำว่า บุคลิก แม้จะมาจากคำบาลีว่า ปุคฺคลิก (อ่านว่า ปุก-คะ-ลิ-กะ) ซึ่งมี ตัว คอ ๒ ตัว แต่ในภาษาไทยเขียน ตัว คอ ตัวเดียว
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.