ปก ปรก และปลก

          หลายคนอาจเคยสะกดคำบางคำไม่ถูกต้อง ทั้งที่ตนเองคิดว่าไม่ยาก วันนี้จึงขอเสนอคำกลุ่มหนึ่งที่หลายคนเห็นว่าไม่ยากแต่มักสะกดผิด คือกลุ่มคำว่า ปก ปรก และปลก

          ขอเริ่มที่คำว่า ปก ก่อน คำว่า ปก นี้ พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ อธิบายว่า หมายถึง แผ่ออกคลุมเบื้องบน อย่างคำว่า ปกดิน เราก็ต้องใช้ ปก ที่สะกดว่า ป ปลา-ก ไก่ อย่างใบไม้หรือต้นไม้ที่มีใบปกดิน ก็ใช้ ปก คำนี้ แล้ว ปก ยังมีความหมายอีกความหมายหนึ่งว่า กระดาษหรือผ้าหรือหนังเป็นต้นที่หุ้มอยู่ภายนอกสมุดหรือหนังสือที่บางคนเรียกว่า ใบปก และ ปก ยังหมายถึง แผ่นผ้าที่ติดกับคอเสื้อพับตลบลงมาหรือแบะออกทั้ง ๒ ข้าง ก็ได้ ในภาษาไทยยังมีคำหลายคำที่มีคำว่า ปก นำหน้า เช่น ปกกระพอง จะหมายถึง เครื่องปกส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างหัวช้าง ปกเกศ หมายถึง ปกเกล้า หรือ คุ้มครอง ปกครอง หมายถึง ดูแล ก็ได้ คุ้มครอง ก็ได้ ระวังรักษา ก็ได้ และยังหมายถึง บริหาร ก็ได้อีกด้วย ส่วนคำว่า ปกปักรักษา หมายถึง ดูแลรักษา

          ส่วนคำว่า ปรก ที่สะกดเช่นนี้ มีความหมาย ๒ อย่าง อย่างแรกคือ ซุ้มเล็ก ๆ ที่พระสงฆ์อาศัยในเวลาอยู่ปริวาส (อ่าน ปะริวาด) และยังมีความหมายที่ ๒ ที่เป็นคำกริยา หมายถึง ปก ก็ได้ หมายถึง ปิด ก็ได้ แล้วก็หมายถึง คลุม ก็ได้ เราใช้ ปรก ที่สะกดอย่างนี้ในคำหลายคำ เช่น พระนาคปรก ผมปรกหน้า แต่ถ้าได้ยินคำว่า คณะปรก คำ ปรก จะเป็นคำที่ใช้เรียกผู้ที่นั่งภาวนาในพิธีปลุกเสก เช่น ในพิธีพุทธาภิเษก

          สุดท้ายคือคำว่า ปลก ที่สะกดว่า ป ปลา-ล ลิง-ก ไก่ คำนี้ไม่ได้อ่านว่า ปฺลก แต่อ่านว่า ปะหฺลก มีความหมายว่า อาการที่ยกมือไหว้ถี่ผงก ๆ และเราใช้แก่กริยาไหว้ คือ ไหว้ปลก ๆ แต่ถ้าเป็นคำว่า กะปลกกะเปลี้ย ที่หมายถึง อ่อนเพลีย หรือไม่แข็งแรง จะอ่านว่า กะปฺลกกะเปฺลี้ย.

นฤมล บุญแต่ง