ปุถุชน
ปุถุชน มาจากภาษาบาลีว่า ปุถุชฺชน (อ่านว่า ปุ -ถุด-ชะ -นะ). ปุถุ แปลว่า หนา. ชน (อ่านว่า ชะ -นะ) แปลว่า คน. ในภาษาบาลีเมื่อคำว่า ปุถุ รวมกับคำว่า ชน จะเป็น ปุถุชฺชน แต่เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย ตัดตัว ชอ ซึ่งเป็นพยัญชนะซ้อนออกตัวหนึ่ง จึงเป็น ปุถุชน (อ่านว่า ปุ-ถุ-ชน) แปลตามศัพท์เดิมว่า คนที่มีกิเลสหนา หมายถึง บุคคลทั่วไปซึ่งยังไม่ได้เป็นพระอริยบุคคล. พระอริยบุคคลมี ๔ ประเภท คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี (อ่านว่า สะ -กะ -ทา-คา-มี) พระอนาคามี พระอรหันต์
นอกจากพระอริยบุคคล ๔ ประเภทนี้แล้ว คนอื่น ๆ เรียกว่า ปุถุชนทั้งสิ้น เช่น พระภิกษุแม้จะถือศีล ๒๒๗ ข้อ ก็อาจมีความโลภ โกรธ หลง อยู่ เพราะยังเป็นปุถุชน พระสารีบุตรเป็นพระอรหันต์แล้ว ใครจะนินทาว่าร้ายอย่างไรก็ไม่โกรธเหมือนปุถุชนทั่วไป
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.