ผี
ผี เป็นคำเรียกวิญญาณของคนตายที่เชื่อกันว่าอาจปรากฏให้เห็นได้ในบางครั้ง เช่น ผีปู่ย่าตายาย ผีตายทั้งกลม. ผีอีกจำพวกหนึ่งเป็นสิ่งที่ลึกลับ มองไม่เห็นโดยเฉพาะเวลากลางวัน มีหลายชนิด เช่น ผีกระสือ ผีปอบ ผีดิบ ผีโขมด. นอกจากผีดังกล่าวแล้ว คำว่า ผี ยังใช้เรียกสิ่งที่คนไม่เข้าใจหรือหาคำอธิบายไม่ได้ เช่น ผีลักซ่อน ผีผลัก ผีตากผ้าอ้อม. ผีลักซ่อนใช้เรียกอาการที่หาของไม่พบ จะกล่าวว่าเป็นเพราะผีเอาของนั้นไปซ่อน เจ้าของจึงร้องบอกให้ผีเอามาคืน มิฉะนั้นจะทุบผี ว่า “ผีไม่บอกจะตอกหัวผี”. ผีผลัก ใช้เป็นคำห้ามให้ระวังเมื่อจะเล่นสิ่งที่เป็นอันตราย ว่า ระวังจะโดนผีผลัก. ในเวลาเย็น เมื่อพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว แต่กลับมีแสงสีเหลืองสะท้อนขึ้นมาทางขอบฟ้า แสงแดดอ่อนที่มีสีเหลืองนั้นก็มักเรียกว่า เป็นแดดที่ผีใช้ตากผ้าอ้อม.
ผีอีกคำหนึ่งเป็นภาษาปากเรียกกลุ่มชาติพันธุ์มลาบรี (อ่านว่า มฺลา-บฺรี) ที่มักย้ายถิ่นที่อยู่เสมอ ๆ ว่า ผีตองเหลือง เพราะมักจะใช้ใบไม้ทำที่อยู่ และทิ้งไปสร้างที่อยู่ใหม่ เมื่อใบไม้ที่มุงหลังคาเปลี่ยนสีเป็นสีเหลืองหรือน้ำตาล
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.