ผู้น้อย
คำว่า ผู้น้อย หมายถึงผู้ที่มีสถานภาพด้อยกว่าผู้ใหญ่ ซึ่งอาจเป็นเพราะมีอายุน้อยกว่า มีอาชีพต่ำกว่า มีตำแหน่งต่ำกว่า หรือ เป็นผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชา เช่น ในอดีตผู้น้อยไม่เรียกขานชื่อของผู้ใหญ่ แต่จะเรียกตำแหน่งหรือคำนำหน้าเท่านั้น ผู้มีอำนาจไม่ควรใช้วาจาข่มขู่ผู้น้อย ผู้บริหารชั้นผู้ใหญ่ในหน่วยงานต้องประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีและมีความเมตตาต่อผู้น้อยที่อยู่ใต้บังคับบัญชา เมื่อถูกกดดันมาก ๆ เจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยทั้งหลายก็อาจลุกขึ้นประท้วงเจ้านาย ผู้น้อยควรเคารพและเรียนรู้วิธีการทำงานจากผู้ใหญ่ ในขณะเดียวกันผู้ใหญ่ก็ควรเมตตาและฟังความเห็นผู้น้อย คำว่า ผู้น้อย บางครั้งใช้ว่า ผู้เล็กผู้น้อย ใช้ตรงข้ามกับ ผู้ใหญ่ผู้โต เช่น ผู้ใหญ่ผู้โตควรจะเอื้อเอ็นดูผู้เล็กผู้น้อย.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.