พนัง
คำว่า พนัง (อ่านว่า พะ -นัง) หมายถึง สิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อกั้นน้ำ เช่น เราใช้ถุงบรรจุทรายมาทำพนังกั้นน้ำไม่ให้เข้ามาในหมู่บ้าน ถ้าพนังไม่แข็งแรงพอน้ำที่ไหลมาแรงก็อาจจะทำให้พนังพังได้. คำว่า พนัง มีอีกความหมายหนึ่ง ใช้เป็นคำเรียกแผ่นหนังสำหรับปิดข้างตัวม้าทั้ง ๒ ข้าง เพื่อไม่ให้ขาของผู้ขี่เสียดสีกับลำตัวม้า เรียกว่า พนังม้า. นอกจากนี้ สิ่งที่ทำเป็นเครื่องกั้นสิ่งอื่นที่เรียกว่า พนัง ก็มี เช่น เครื่องกั้นนุ่นภายในที่นอนที่ทำเป็นช่อง ๆ เรียกว่า พนังที่นอน และเครื่องปิดกั้นรอบหมอน เรียกว่า พนังหมอน. คำว่า พนัง สันนิษฐานว่า เป็นคำที่ไทยสร้างขึ้นจากคำภาษาเขมรเขียนว่า พัง แปลว่า กั้น ขวาง ภาษาไทยแผลงคำว่า พัง เป็น พนัง เลียนแบบการสร้างคำนามในภาษาเขมรที่ภาษาไทยเรียกว่าการแผลง. พนัง แปลได้ว่า สิ่งที่กั้น สิ่งที่ขวาง เช่น พนังกั้นน้ำ หมายถึง สิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อกันไม่ให้น้ำไหลผ่านหรือไหลเข้าไป.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.