พรรณนา
คำว่า พรรณนา (อ่านว่า พัน-นะ -นา) มาจากคำภาษาสันสกฤตว่า วรฺณนา (อ่านว่า วัร-นะ -นา) แปลว่า กล่าวเป็นเรื่องราวอย่างละเอียดให้ผู้ฟังนึกเห็นเป็นภาพ. การพรรณนามักจะใช้ศิลปะทางภาษาแบบต่าง ๆ เป็นต้นว่า ใช้การเปรียบเทียบสิ่งที่เป็นนามธรรมด้วยรูปธรรมที่เห็นได้ชัดเจน เช่น “เปรียบน้ำใจที่ได้รับจากบุคคลหนึ่งว่าเหมือนสายน้ำทิพย์ที่หลั่งลงชโลมหัวใจให้แช่มชื่นเบิกบาน“. “ฝนที่หลั่งลงมาจากฟ้า เปรียบเสมือนน้ำตาของเธอที่หลั่งลงบนหัวใจฉัน”. การพรรณนาไม่เน้นการดำเนินเรื่องหรือการอธิบายว่าเรื่องนั้น ๆ เกิดอย่างไรดำเนินไปอย่างไร แต่จะเน้นการกล่าวถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างละเอียด เช่น พรรณนาเกียรติคุณของบุคคล. พรรณนาความงามของภูมิประเทศ. พรรณนาฉากรบของกษัตริย์โบราณ.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.