พัก
พัก เป็นคำกริยา หมายถึง หยุดชั่วคราว เช่น ผมทำงานทั้งวันไม่ได้พัก. แม่พักมือจากการสอยเสื้อ. เราไปเที่ยวพักสมอง. เขาคร่ำเคร่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่ได้พักสายตา
คำว่า พัก หมายถึง ระยะเวลาหนึ่งก็ได้ เช่น เขาหายไปพักใหญ่. ฉันนั่งคอยนานหลับไปหลายพักแล้ว เขาก็ยังไม่มาสักที. ลูกฉันขยันเป็นพัก ๆ. และขยายความหมายไปหมายถึง อยู่ชั่วคราว เช่น เขาพักโรงแรมใกล้ ๆ มหาวิทยาลัยที่มีการประชุม
คำว่า พัก อาจประกอบกับคำอื่นได้คำใหม่หลายคำ เช่น พักผ่อน หมายถึง หยุดทำงานชั่วคราวให้คลายความเหนื่อยล้าเป็นต้น เช่น เขาล้มป่วยเพราะทำงานหนักไม่ได้พักผ่อน. พักฟื้น หมายถึง พักผ่อนเพื่อให้ร่างกายแข็งแรงเป็นปรกติเมื่อหายเจ็บป่วย เช่น เมื่อออกจากโรงพยาบาลแล้ว หมอให้เขาพักฟื้นอีกระยะหนึ่ง. พักร้อน หมายถึงหยุดทำงานเพื่อพักผ่อน เช่น ปีนี้มีงานหนักข้าราชการเลยไม่ได้หยุดพักร้อน. พักแรม หมายถึง พักค้างคืน เช่น กองคาราวานหยุดพักแรมระหว่างทาง
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.