พิธี
คำว่า พิธี มาจากคำภาษาบาลีสันสกฤตว่า วิธิ แผลง ว เป็น พ และยืดสระท้ายคำให้เป็นเสียงยาว วิธิ จึงกลายเป็น พิธี. ในภาษาไทย คำว่า พิธี หมายถึง งานที่จัดทำขึ้นตามธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรมหรือตามความเชื่อ เช่น พิธีแต่งงานของผู้ที่จะอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัว. พิธีทำขวัญเด็ก. พิธีบวชนาคเป็นภิกษุ. พิธีจัดงานศพ. พิธีประสาทปริญญา. งานพิธีบางอย่างเป็นงานที่พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประธานหรือเป็นผู้ทรงประกอบพิธี หรือปฏิบัติในราชสำนักเพื่อความเป็นสิริมงคลของบ้านเมือง เป็นต้น เรียกว่า พระราชพิธี เช่น พระราชพิธีฉัตรมงคล. พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา. พระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร. พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐิน. ส่วนงานที่รัฐหรือหน่วยงานของรัฐจัดขึ้นเรียกว่า งานรัฐพิธี (อ่านว่า รัด-ถะ -พิ-ที) เช่น รัฐพิธีสโมสรสันนิบาตเนื่องในวันฉัตรมงคล.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.