พืชผักแดนมังกร

          พืช ผัก และอาหารจีน มีแพร่หลายในประเทศไทยมานานแล้ว มีทั้งที่นำมารับประทานแบบสดหรือทำให้สุก และนำมาแปรรูปเป็นอาหารแห้งโดยวิธีดองเค็ม  จึงมักจะมีคำถามอยู่เสมอว่า พืช ผัก ผลไม้ หรืออาหารจีน บางอย่างเขียนเป็นภาษาไทยอย่างไร  จึงหยิบยกมากล่าวให้ทราบพอเป็นสังเขปดังนี้

          กาน้าหรือลูกสมอ นิยมนำชนิดที่ดองเค็มแล้วมาผัดกับหมูเป็นอาหารรับประทาน

          กุยช่ายเป็นผักมีลักษณะคล้ายต้นหอมหรือกระเทียม นิยมรับประทานทั้งสดเป็นผักแกล้ม และทำให้สุกโดยผัดหรือใช้เป็นไส้ของอาหารที่เรียกว่า ขนมกุยช่าย

          เกาลัดเป็นผลของพืชที่มีเปลือกหุ้มผลหนา เมล็ดเกลี้ยง เปลือกไม่แข็ง สีนํ้าตาลแกมแดง เนื้อในสีขาว

          ขึ้นฉ่ายเป็นผักใบคล้ายผักชีแต่โตกว่า มีกลิ่นฉุน ใช้โรยหน้าอาหารเพิ่มความหอมและความสวยงาม

          แปะก๊วยเป็นผลไม้ลักษณะเม็ดกลมรี นิยมรับประทานเพื่อบำรุงร่างกายและใช้รักษาโรคบางชนิดได้ เช่น โรคสมองเสื่อม หลอดลมอักเสบ

          แป๊ะฉ่ายหรือหัวผักกาดขาวนิยมทานทั้งสดและนำมาทำให้สุก

          ปวยเล้งเป็นผักที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง มีสรรพคุณช่วยบำรุงเลือด ถอนพิษสุรา

          หนำเลี้ยบเป็นผลไม้ที่มีผลสีดำ นำมาดองเค็มใช้เป็นอาหาร

          นอกจากนี้ยังมีพืชที่นำมาแปรรูปอย่างไช้เท้าซึ่งเป็นผักกาดหัวชนิดหนึ่ง เมื่อนำมาดองแห้งแบบจีนเป็นอาหารแห้งเรียกว่า หัวไช้โป๊ หรือ นำผักที่มาดองแห้งแบบจีน ใช้เป็นเครื่องปรุงอาหารเรียกว่า ตังฉ่าย  หรือดองเค็มเป็นชิ้นที่เรียกว่า กงไฉ่ หรือ เกี๊ยมไฉ่  และยังมีพืชที่รับประทานไม่ได้อย่างโล่ติ๊นซึ่งเป็นรากไม้ ใช้เบื่อปลาและทำยาฆ่าแมลง

   พัชนะ  บุญประดิษฐ์