ภูมิลำเนา
คำว่า ภูมิลำเนา (อ่านว่า พูม-ลำ-เนา) คำว่า ภูมิ เขียน ภ สำเภา สระอู ม ม้า สระอิ หมายถึง ถิ่นที่อยู่อันเป็นแหล่งสำคัญ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ทรงบัญญัติคำ ภูมิลำเนา ขึ้นใช้แทนคำ domicile (อ่านว่าโด-มิ-ไซล์ หรือ โด-มิ-ซิล) ในภาษาอังกฤษ
คำว่า ภูมิลำเนา ไม่ใช่คำสมาส เพราะแม้คำว่า ภูมิ (อ่านว่า พูม) จะเป็นคำยืมมาจากภาษาบาลีสันสกฤต หมายถึง แผ่นดิน แต่คำว่า ลำเนา เป็นคำยืมจากภาษาเขมร ลํเนา (ออกเสียง ลุม-เนิว) ซึ่งหมายถึง ที่อยู่ คำว่า ภูมิลำเนา จึงไม่ต้องออกเสียงเชื่อมกลางคำ แต่ตามความนิยมทั่วไปมักจะออกเสียงว่า “ภู-มิ-ลำ-เนา” คำนี้จึงออกเสียงได้ ๒ แบบ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.
