มรดก
มรดก โบราณใช้ว่า มฤดก (อ่านว่า มะ-รึ-ดก) มรดก มาจากคำภาษาสันสกฤตว่า มฤตก (อ่านว่า มฺรึ-ตะ-กะ) แปลว่า ผู้ตาย ที่เกี่ยวกับผู้ตาย. ในภาษาไทยใช้หมายถึง สิ่งที่ได้จากผู้ตาย สิ่งที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ หรือสิ่งที่สืบทอดมาแต่อดีตกาล. ในทางกฎหมาย มรดก หมายถึง ทรัพย์สินทุกชนิดตลอดทั้งสิทธิหน้าที่และความรับผิดชอบต่าง ๆ ของผู้ตาย เว้นแต่ตามกฎหมายหรือโดยสภาพแล้วเป็นการเฉพาะตัวของผู้ตาย เช่น ยศ ตำแหน่ง รางวัล. มรดกเหล่านี้จะตกทอดไปสู่ผู้รับมรดกตามพินัยกรรม หากไม่มีพินัยกรรมก็จะตกเป็นของทายาทโดยชอบธรรมของเจ้ามรดก. ทายาทโดยชอบธรรม ได้แก่ คู่สมรสที่ชอบด้วยกฎหมายหรือบุตรธิดา เป็นต้น เช่น เขาทิ้งมรดกไว้เป็นจำนวนมากแต่ก็ยังน้อยกว่าหนี้ที่ลูกหลานต้องชดใช้. ทายาทผู้รับมรดกต้องรับใช้ให้แก่เจ้าหนี้ แต่จะใช้หนี้แก่เจ้าหนี้ให้เท่าที่ตนได้รับทรัพย์มรดกเท่านั้น
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.