มุจลินท์
มุจลินท์ (อ่านว่า มุด-จะ-ลิน) มาจากคำภาษาบาลี มุจลินฺท (อ่านว่า มุ-จะ -ลิน-ทะ) โบราณแปลว่า ต้นจิก. ต้นมุจลินท์เป็นต้นไม้ที่มีชื่ออยู่ในพุทธประวัติ เมื่อพระพุทธเจ้าตรัสรู้พระธรรมวิเศษแล้วประทับเสวยวิมุตติสุขอยู่ภายใต้ร่มพระศรีมหาโพธิ (อ่านว่า พฺระ -สี-มะ -หา-โพด) ๗ วัน แล้วเสด็จไปประทับภายใต้ร่มไทรซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออก ๗ วัน จากนั้นเสด็จไปประทับภายใต้ร่มไม้มุจลินท์ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างนั้นมีฝนตกพรำและมีลมหนาวพัดมาไม่ขาดสายตลอดทั้ง ๗ วัน. พญานาคตนหนึ่งขึ้นมาจากนาคพิภพ เข้ามาวงขนด ๗ รอบ และแผ่พังพานปกพระพุทธองค์เพื่อป้องกันฝนและลมหนาวมิให้ถูกพระวรกาย จนฝนหยุดจึงคลายขนดออก จำแลงกายเป็นชายหนุ่มมายืนถวายอัญชลีเฉพาะพระพักตร์ พญานาคตนนั้นได้ชื่อว่า พญามุจลินทนาคราช (อ่านว่า พะ -ยา-มุด-จะ -ลิน-ทะ -นาก-คะ -ราด) และเหตุการณ์ที่พญานาคแผ่พังพานบังฝนและลมให้พระพุทธองค์เป็นที่มาของพระพุทธรูปปางนาคปรก
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.