ยิน
คำว่า ยิน หมายความว่า รับรู้ รู้สึก เดิมใช้กับคำได้หลายคำ เช่นใช้ว่า ยินรัก ยินใคร่ ยินทุกข์ ยินสุข ยินดี ยินละอาย ดังในไตรภูมิพระร่วงมีข้อความว่า “อนึ่งบมิรู้จักบุญแลบาปสักอัน แลยินละอายแก่คำอันท่านมาชวนจึงกระทำบุญ”. ปัจจุบันคำว่า ยิน ใช้ประกอบกับคำบางคำเท่านั้น เช่น ได้ยิน ยินดี ยินยอม ยินยอมพร้อมใจ ยินดียินร้าย. ได้ยิน แปลว่า ได้รับรู้ หมายถึงรับรู้เสียงด้วยหู เช่น เขาพูดเบามากจนฟังไม่ได้ยิน. ยินดี หมายถึงพอใจ ดีใจ เช่น ผมยินดีที่ได้มีโอกาสมาพูดกับท่านทั้งหลายในวันนี้. ยินยอม หมายถึงยอมตามไม่ขัด เช่น ผู้ต้องหายินยอมจ่ายค่าเสียหาย. ยินยอมพร้อมใจ หมายถึงเห็นด้วยร่วมกับ เช่น ฝ่ายชายเร่งรัดให้จัดงานแต่งงาน แต่ฝ่ายหญิงยังไม่ยินยอมพร้อมใจด้วย. ยินดียินร้าย ใช้เป็นปฏิเสธว่า ไม่ยินดียินร้าย หมายถึงไม่แสดงว่าชอบใจหรือไม่ชอบใจ เช่น เขามีท่าทางไม่ยินดียินร้ายกับเกียรติยศที่ได้รับ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.