ระบำ
ระบำ เป็นคำเรียกการแสดงการรำที่มักใช้ผู้แสดงหลายคน รำเป็นหมู่ มีดนตรีและการขับร้อง ผู้แสดงเคลื่อนที่ไปมาบนเวที. การแสดงระบำของไทยมักใช้ประกอบการแสดงละคร ผู้แสดงจึงต้องแต่งกายตามท้องเรื่อง เช่น แต่งกายเป็นเทวดานางฟ้าแสดงระบำดาวดึงส์ประกอบละครเรื่องสังข์ทองตอนตีคลี. แต่งกายด้วยสีของมณีทั้ง ๙ ชนิดแสดงระบำนพรัตน์ประกอบการแสดงละครเรื่องสุวรรณหงส์ตอนชมถ้ำ. การแสดงระบำอาจให้ผู้แสดงแต่งกายเป็นสัตว์ต่าง ๆ เช่น แต่งกายเป็นไก่แสดงระบำไก่ ประกอบละครเรื่องพระลอ. แต่งกายเป็นม้าแสดงระบำม้าประกอบละครเรื่องไชยเชษฐ์. แต่งกายเป็นกวางแสดงระบำมฤคระเริง (อ่านว่า มะ-รึก-ระ-เริง) ประกอบการแสดงโขนชุดพระรามตามกวาง. แต่งกายเป็นนกเขาแสดงระบำนกเขาประกอบละครเรื่องอิเหนาตอนประสันตาต่อนก เป็นต้น. นอกจากนี้ ยังมีระบำที่แสดงอาชีพพื้นบ้าน เช่น ระบำร่อนแร่ ระบำเก็บใบชา ระบำชาวนา ระบำเก็บดอกบัว.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.