ระเบ็ง
ระเบ็งเป็นการละเล่นของหลวงชุดหนึ่งซึ่งเล่นในพระราชพิธีทั้งในเขตพระราชฐานและนอกพระราชฐานมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาจนถึงปัจจุบัน ระเบ็งเป็นการละเล่นที่แปลกกว่าอย่างอื่น คือแสดงเป็นเรื่องทำนองเทพนิยาย เนื้อร้องกล่าวถึงเทวดามาบอกให้บรรดากษัตริย์ร้อยเอ็ดเจ็ดพระนครไปเขาไกรลาส ระหว่างเดินทางก็ชมนกชมไม้จนไปพบพระกาลมาขวางทางไว้ กษัตริย์เหล่านั้นไม่รู้จักพระกาล จึงไล่ให้หลีกทางไปโดยเงื้อธนูจะยิง พระกาลกริ้วมากจึงสาปให้สลบ ต่อมาพระกาลเกิดสงสารจึงถอนคำสาปให้กษัตริย์เหล่านั้นฟื้น แล้วให้กลับเมือง เหล่ากษัตริย์ก็เชื่อฟังเดินทางกลับเมือง
การละเล่นใช้ฆ้อง ๓ ใบเถา เรียกว่า ฆ้องระเบง ตีรับท้ายคำร้องทุก ๆ วรรค โดยตีลูกเสียงสูงไปหาต่ำ จากต่ำไปหาสูง ผู้เล่นที่เป็นต้นเสียงจะร้องนำ ผู้เล่นทั้งหมดจะร้องรับพร้อม ๆ กัน และทำท่าประกอบไปด้วย บทร้องขึ้นต้นทุกวรรคว่า “โอละพ่อ” บรรยายกิริยาของกษัตริย์ที่จะเดินทางไปเขาไกรลาสและพบพระกาลกลางทาง
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.

