ราชทินนาม
ราชทินนาม (ราด-ชะ- ทิน-นะ- นาม) หมายถึง ชื่อที่พระเจ้าแผ่นดินพระราชทาน ใช้กำกับยศหรือบรรดาศักดิ์ขุนนาง สมณศักดิ์พระสงฆ์ เช่น เจ้าพระยายมราช “เจ้าพระยา” เป็นบรรดาศักดิ์ “ยมราช” เป็นราชทินนาม. พระยาศรีสุนทรโวหาร “พระยา” เป็นบรรดาศักดิ์ “ศรีสุนทรโวหาร” เป็นราชทินนาม. การพระราชทานราชทินนามเพื่อให้เป็นสิริมงคลและมีเกียรติยศปรากฏแก่คนทั่วไปแล้ว ยังบอกหน้าที่การงานของผู้รับพระราชทานราชทินนามนั้นๆ ด้วย เช่น หลวงประมวลธนสาร (อ่านว่า หฺลวง-ปฺระ-มวน-ทะ-นะ-สาน) หลวงประมาณธนสิทธิ์ (อ่านว่า หฺลวง-ปฺระ-มาน-ทะ-นะ-สิด) มีหน้าที่เกี่ยวกับเรื่องการเงินการบัญชี ขุนพิพิธเภสัช (อ่านว่า ขุน-พิ-พิด-เพ-สัด) ขุนพิพัฒน์โอสถ มีหน้าที่เกี่ยวกับการปรุงยา นายสนธิ์วิชากร (อ่านว่า นาย-สน-วิ-ชา-กอน) นายสอนวิชาการ มีหน้าที่เกี่ยวกับการสอน.
ราชทินนามที่พระราชทานกำกับสมณศักดิ์สำหรับพระสงฆ์ เช่น สมเด็จพระพุฒาจารย์ “สมเด็จ” เป็นสมณศักดิ์ “พระพุฒาจารย์” เป็นราชทินนาม. พระครูพิมลธรรมภาณ “พระครู” เป็นสมณศักดิ์ “พิมลธรรมภาณ” เป็นราชทินนาม
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.