รำ
คำว่า รำ มี ๒ ความหมาย ความหมายหนึ่งหมายถึง ผงละเอียดที่เกิดจากการสีข้าวเปลือกให้เป็นข้าวสาร มักใช้เป็นอาหารสัตว์ เช่นเป็นอาหารของหมู. อีกความหมายหนึ่ง หมายถึง การแสดงออกในเชิงศิลปะที่เป็นแบบแผนตามวัฒนธรรมของชนแต่ละชาติ โดยออกท่าทางเคลื่อนไหวแขน ไหล่ มือ นิ้ว ลำตัว ศีรษะ ใบหน้า ขา และเท้า ไปตามลีลาประกอบดนตรีหรือเพลงร้อง. ผู้รำมักแสดงท่าที่งดงาม อ่อนช้อย แต่งกายตามแบบที่ได้ประดิษฐ์หรือกำหนดไว้ให้ดูงาม เหมาะสม น่าชม และแสดงลักษณะของการรำประเภทหนึ่ง ๆ การรำของไทยใช้ผู้แสดงคนเดียวหรือหลายคนก็ได้ ที่แสดงคนเดียว มีการรำฉุยฉาย รำสีนวล รำมโนห์ราบูชายัญ รำพลายชุมพล เป็นต้น. ผู้รำอาจถืออาวุธหรือสิ่งของประกอบการรำ เช่น รำกริช รำดาบ รำทวน. รำที่ใช้ผู้แสดงหลายคน เช่น รำพัด รำดอกไม้ รำอวยพร รำวง รำกระทบไม้ รำกิ่งไม้เงินทอง.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.