รุ้ง
รุ้ง เป็นสัตว์ในนิยาย มีลักษณะเป็นเหยี่ยวขนาดใหญ่ ดุร้าย กินคนเป็นอาหาร ในตำนานหลายตำนานกล่าวว่า เทวดาต้องการลงโทษมนุษย์ซึ่งไม่ตั้งอยู่ในศีลสัตย์ มักส่งรุ้งลงมากินคนจนหมดเมือง เช่น ชาดกเรื่องคัทธนชาดก (อ่านว่า คัด-ทะ -นะ-ชา-ดก) พญาแถนส่งรุ้ง ๒ ตัวมากินชาวเมืองจนหมด. พระคัทธนาม (อ่านว่า คัด-ทะ-นาม) ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์ต้นชี้ตายปลายชี้เป็น ชี้รุ้งให้ตายและชี้ชาวเมืองให้ฟื้นชีวิตกลับคืนมา. คนโบราณเชื่อว่าเมื่อรุ้งจากฟ้าลงมากินอาหารหรือกินน้ำจะมีแสงสีเป็นแถบเห็นเป็น ๗ สีไล่หลังตามมา คือ สีม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด และแดง. เนื่องจากแถบแสงสี ๗ สีนั้น เกิดเมื่อรุ้งลงมากินน้ำ จึงเรียกว่ารุ้งกินน้ำ แต่ภายหลังอาจเรียกสั้น ๆ แต่เพียงว่า รุ้ง เช่น เมื่อวานหลังฝนตกเกิดรุ้ง ๒ ตัว สวยเหลือเกิน. คำว่า รุ้ง อาจใช้เป็นชื่อสี หมายถึง สีที่ไล่เป็นแถบอย่างสีของรุ้งกินน้ำ.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.