รู้จักมักคุ้น (๒๗ เมษายน ๒๕๕๒)

          คำว่า รู้จักมักคุ้น เป็นคำประสมระหว่างคำว่า “รู้จัก” กับ “มักคุ้น” คำ ๒ คำที่นำมาประสมกันนี้มีความหมายเหมือนกัน เมื่อนำมาประสมกันแล้วยังคงมีความหมายเหมือนเดิม กล่าวคือ รู้จัก เป็นคำกริยา มีความหมายว่า “คุ้นเคยกัน” เช่น นายดำกับนายแดงรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ  อย่างไรก็ตาม คำว่า รู้จัก ยังมีความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า “เคยพบเคยเห็นและจำได้” เช่น คนกรุงเทพฯ รู้จักวัดพระแก้วดี แม้เด็ก ๆ ก็ยังรู้จักหนูและแมว  และคำว่า มักคุ้น เป็นคำกริยา มีความหมายว่า ชอบพอกัน คุ้นเคยกัน ซึ่งคำว่า “มักคุ้น” มีความหมายเหมือนกับคำว่า “มักจี่”

          คำว่า รู้จักมักคุ้น กับคำว่า รู้จักมักจี่ จึงเป็นคำกริยาที่มีความหมายเหมือนกันว่า “คุ้นเคยกัน” เช่น เขารู้จักมักคุ้นกับน้องฉันมานานแล้ว ซึ่งจะใช้ว่า เขารู้จักมักจี่กับน้องฉันมานานแล้ว ก็สื่อความหมายได้เหมือนกัน

          นอกจากคำว่า รู้จัก มักคุ้น มักจี่ รู้จักมักคุ้น รู้จักมักจี่ แล้ว ยังมีคำที่เกี่ยวข้องอยู่ในกลุ่มเดียวกันด้วย เช่น คำว่า คุ้น คุ้นเคย สนิท สนิทสนม เป็นกันเอง ซึ่งคำต่าง ๆ เหล่านี้มีปรากฏอยู่ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช ๒๕๔๒ หากท่านผู้อ่านได้ศึกษาความหมายของคำต่าง ๆ เหล่านี้จะเห็นได้ว่าภาษาไทยมีคำที่มีความหมายเหมือนหรือมีความหมายคล้ายคลึงกันอยู่มาก คำบางคำแทนที่กันได้โดยให้ความหมายเหมือนกัน แต่คำบางคำเมื่อนำไปแทนที่แล้วให้ความหมายที่ต่างออกไปเล็กน้อย การเลือกใช้คำเพื่อสื่อความหมายได้ตรงใจผู้เขียนหรือตรงตามความหมายที่จะสื่อความเข้าใจแก่ผู้อ่านจึงเป็นศิลปะอย่างหนึ่งในการใช้ภาษาไทย.

  สุปัญญา  ชมจินดา